Wat is EN 1011 en wanneer heb ik die aanbevelingen nodig?
EN 1011 is geen norm die u verplicht iets oplegt, maar de reeks waarin de vaktechnische kennis staat over hoe u een materiaal goed last.
Het gaat om voorwarmen, warmte-inbreng, waterstof, toevoegmateriaal en het voorkomen van scheuren. Wie een lasmethodebeschrijving opstelt of een probleem met scheuren wil begrijpen, komt bij deze reeks uit.
Wat EN 1011 is
EN 1011 (voluit NEN-EN 1011, Lassen — Aanbevelingen voor het lassen van metalen; internationaal grotendeels overgenomen als de reeks technische rapporten ISO/TR 17671) is de Europese reeks richtlijnen met aanbevelingen voor het booglassen van metalen, in delen per materiaal: deel 1 met de algemene richtlijnen voor booglassen, deel 2 voor ferritisch staal, deel 3 voor roestvast staal, deel 4 voor aluminium en aluminiumlegeringen, deel 6 voor laserlassen, deel 7 voor elektronenbundellassen en deel 8 voor gietijzer. De reeks beschrijft wat goed vakmanschap is; eisen worden het pas als een norm, een contract of uw eigen lasmethodebeschrijving ernaar verwijst.
Wat erin staat dat u dagelijks gebruikt
Deel 1 geeft onder meer de formule voor de warmte-inbreng, met per lasproces de factor voor het thermisch rendement waarmee de booglasenergie wordt omgerekend; die formule gebruikt u in elke lasmethodebeschrijving en bij elke beoordeling of een lasser binnen zijn grenzen werkt. Deel 2 is het belangrijkst voor constructiestaal: het geeft twee methoden om waterstofscheuren te voorkomen — een methode met grafieken waarin de voorwarmtemperatuur volgt uit het koolstofequivalent, de gecombineerde dikte, de warmte-inbreng en de waterstofklasse van het toevoegmateriaal, en een methode met een formule op basis van een ander koolstofequivalent — en daarnaast aanwijzingen over het voorkomen van heetscheuren, lamellair scheuren en scheuren bij het spanningsarm gloeien. Deel 3 geeft voor roestvast staal onder meer de grenzen voor warmte-inbreng en tussenlaagtemperatuur, de keuze van het toevoegmateriaal en het beheersen van ferriet en kleurvorming.1
Wanneer u de reeks nodig heeft
Bij het opstellen van een lasmethodebeschrijving voor een nieuw materiaal of een grotere dikte, om de voorwarmtemperatuur en de warmte-inbreng te onderbouwen; uitvoeringsnormen zoals EN 1090-2 verwijzen daarvoor naar deel 2. Bij een scheur of porositeit in de productie, om de oorzaak te vinden: de reeks beschrijft per materiaal welke fouten waardoor ontstaan. En bij een lasmethodekwalificatie, om de proef zo in te richten dat zij de productie dekt. Hoe u de voorwarmtemperatuur uit het koolstofequivalent afleidt en hoe u de warmte-inbreng berekent, leest u in de artikelen over voorwarmen, over het koolstofequivalent en over het berekenen van de warmte-inbreng.
Zo helpen wij
Wij onderbouwen uw lasmethodebeschrijvingen met de aanbevelingen uit EN 1011 — voorwarmen, warmte-inbreng, waterstofbeheersing — en helpen bij het vinden van de oorzaak als lassen in uw productie scheuren. Hoe dat gaat, leest u op de dienstpagina's Lasmethodebeschrijving en Lasmethodekwalificatie.
Bronnen
- Bron: EN 1011-1, de berekening van de warmte-inbreng met de rendementsfactoren per lasproces; EN 1011-2, de methoden voor het voorkomen van waterstofscheuren op basis van koolstofequivalent, gecombineerde dikte, warmte-inbreng en waterstofklasse; EN 1011-3, de aanbevelingen voor het booglassen van roestvast staal. ↩ 1
Getoetst aan EN 1011-1:2009, EN 1011-2:2001 en EN 1011-3:2018, controle november 2026, gecontroleerd door WeldingSynergy
Ziet u een fout in deze tekst? Laat het ons weten via het contactformulier.

Lasproces verbeteren
Waar tijd, materiaal en kwaliteit weglekken — van scan tot ingevoerde verbetering
Lasmethodebeschrijving
Een lasmethodebeschrijving zegt hoe een las gemaakt wordt: proces, materiaal, instellingen, volgorde. Wij schrijven haar per verbinding, afgeleid van uw kwalificatie: leesbaar voor de lasser, houdbaar voor de auditor.
Lasprocedures en lasserskwalificatiesLasmethodekwalificatie
Aantonen dat uw manier van lassen een deugdelijke las oplevert: van scope tot kwalificatierapport, met een goed voorbereid en geoefend proefstuk.
