Een WPS in de map voorkomt geen lasfouten
Een lasmethodebeschrijving werkt pas als de lasser hem kan vinden, lezen en toepassen. In de map op kantoor voorkomt hij geen enkele lasfout.
Een WPS — de lasmethodebeschrijving, in het Nederlands afgekort tot LMB — is de vertaling van een gekwalificeerde lasmethode naar een werkinstructie: welk proces, welk materiaal en toevoegmateriaal, welke voorbewerking, welke instellingen, of er voorgewarmd moet worden en tot hoe warm de vorige laag mag zijn voordat de volgende erop gaat. Alles wat de kwaliteit van de las bepaalt, staat erin. Daarom is het zo merkwaardig dat het document in de meeste bedrijven op de plek ligt waar niemand last.
Waarom hij in de map belandt
Omdat hij geschreven is voor de auditor. Normtaal, afkortingen, parameterbereiken die niemand aan de bron kan aflezen, een lay-out die uit het kwalificatierapport is overgenomen. De lasser heeft hem één keer gezien, bij zijn kwalificatie, en doet het sindsdien uit zijn hoofd. Dat gaat goed zolang het werk hetzelfde blijft. Het gaat mis bij een ander materiaal, een andere dikte, een nieuwe collega — of een drukke week waarin "beter lopen" belangrijker wordt dan "binnen de instellingen blijven".
Een voorbeeld: de lasmethodebeschrijving schrijft een stroombereik voor. De lasser last een stuk lager, omdat het bad rustiger is en het er strakker uitziet. De las is mooi. De inbranding is dat niet, en dat blijkt pas bij het ultrasoon onderzoek — of erger, niet. De WPS lag in de map, de lasser wist niet beter, en de lascoördinator was er niet bij.
Wat wél werkt
- Een werkvloerversie. Eén A4 per methode, in de taal van de lasser, met de instellingen die hij werkelijk kan controleren op zijn eigen apparaat.
- Op de werkplek. Bij de bron, aan de tekening of aan de order — niet in een kast op kantoor.
- Meetbaar gemaakt. Voorwarmen en tussenlaagtemperatuur staan er niet als getal maar als handeling: temperatuurstift erbij, meten, doorgaan.
- Gekoppeld aan de opdracht. De werkvoorbereiding zet erbij welke methode voor welke naad geldt, zodat de lasser niet hoeft te raden.
- Een meldroute. Kan het niet binnen de beschrijving? Dan is dat een melding aan de lascoördinator, geen eigen beslissing.
Het vertalen van een gekwalificeerde methode naar een instructie die op de vloer werkt, is werk van de lascoördinator — en het is werk dat maar één keer per methode hoeft te gebeuren. Doe de proef: vraag een willekeurige lasser om de beschrijving van het werk dat hij nu onder handen heeft. Hoe lang duurt het voordat hij hem heeft? Wat wij doen om beschrijvingen op de werkvloer te laten landen, leest u bij de dienstlijn lasprocedures en lasserskwalificaties.
Ziet u een fout in deze tekst? Laat het ons weten via het contactformulier.

Lasprocedures en lasserskwalificaties
Van scope en proefstuk tot certificaat en dossier — voor methoden én lassers
