Wat is het verschil tussen een 3.1- en een 3.2-materiaalcertificaat, en welk heb ik nodig?
Een materiaalcertificaat zegt welk staal u heeft gekregen en wat er is gemeten. Het nummer erop zegt wie dat controleerde en of het over úw levering gaat.
Er zijn vier nummers: 2.1, 2.2, 3.1 en 3.2. Daar zit het verschil, en dat bepaalt of een keurder het accepteert.
Wat een materiaalcertificaat is
Een materiaalcertificaat (ook keuringsdocument, materiaalattest, fabriekscertificaat of certificaat volgens EN 10204; in het Engels inspection document of mill certificate) is het document van de materiaalfabrikant waarin hij verklaart dat het geleverde materiaal aan de bestelling voldoet en, afhankelijk van het type, welke beproevingsresultaten daarbij horen en wie die heeft bevestigd. EN 10204 kent vier typen:
- 2.1 — verklaring van overeenstemming met de bestelling: de fabrikant verklaart dat het materiaal voldoet, zonder beproevingsresultaten.
- 2.2 — beproevingsrapport: dezelfde verklaring, met resultaten uit niet-specifieke keuring — metingen uit de lopende productie van de fabrikant, niet per se aan uw levering.
- 3.1 — keuringscertificaat 3.1: resultaten uit specifieke keuring, dus aan het geleverde materiaal zelf of aan de keuringseenheid waartoe het behoort, bevestigd door een keuringsfunctionaris van de fabrikant die onafhankelijk is van de productieafdeling.
- 3.2 — keuringscertificaat 3.2: als 3.1, maar daarnaast bevestigd door een keuringsfunctionaris van de koper of door de keurder die de overheidsregels aanwijzen, bijvoorbeeld een aangemelde instantie of een klassebureau.
Een 3.1 is daarmee het gangbare certificaat voor laswerk waar iets van afhangt: u weet welke smelt, welke samenstelling en welke mechanische eigenschappen bij uw plaat of profiel horen. Een 3.2 komt in beeld als een derde partij het materiaal zelf wil hebben gezien; een 2.2 zegt iets over wat de fabrikant doorgaans levert, niet over uw charge.
Het beproevingsrapport 2.2 bevat resultaten van niet-specifieke keuring; het keuringscertificaat 3.1 bevat resultaten van specifieke keuring en wordt bekrachtigd door de keuringsfunctionaris van de fabrikant die onafhankelijk is van de productieafdeling; het keuringscertificaat 3.2 wordt daarnaast bekrachtigd door de keuringsfunctionaris van de koper of door de keurder die de overheidsvoorschriften aanwijzen; de uitgave van 2004 heeft de typen 3.1.A, 3.1.B, 3.1.C en 2.3 van de vorige uitgave vervangen.1
Welk type u nodig heeft
Dat bepaalt niet EN 10204 maar de norm van uw product, de regelgeving en uw contract. Uitvoeringsnormen voor staalconstructies schrijven per soort materiaal en uitvoeringsklasse voor welk document minimaal nodig is, en opdrachtgevers vragen vaak meer dan het minimum. Voor drukapparatuur vraagt de Richtlijn drukapparatuur voor de belangrijkste drukdragende delen in de categorieën II, III en IV een certificaat van specifieke productcontrole — in de praktijk een 3.1, of een 3.2 wanneer de materiaalfabrikant geen passend gecertificeerd kwaliteitssysteem heeft. Een klassebureau heeft eigen regels en wil doorgaans een 3.2 of een certificaat op zijn eigen formulier.
Twee valkuilen. Een certificaat dat u niet aan het stuk staal kunt koppelen — geen smeltnummer op het materiaal, geen koppeling in uw inkoopadministratie — is voor een keurder waardeloos; traceerbaarheid begint bij de ontvangst. En een handelaar maakt zelf geen 3.1: hij geeft het certificaat van de fabrikant door, als origineel of als kopie en zonder er iets aan te veranderen, en zorgt dat u het geleverde materiaal aan dat certificaat kunt koppelen. Levert hij een deel van de partij, dan mag op de kopie de werkelijk geleverde hoeveelheid staan. Een certificaat dat de handelaar zelf heeft opgesteld of overgetypt, is geen 3.1.
De fabrikant van drukapparatuur neemt maatregelen om te verzekeren dat het materiaal aan de specificatie voldoet, voor de belangrijkste drukdragende delen in de categorieën II, III en IV in de vorm van een certificaat van specifieke productcontrole; een fabrikant mag resultaten van specifieke keuring aan ingekocht materiaal overnemen op zijn eigen 3.1 als hij een traceerbaarheidsprocedure voert en de bijbehorende keuringsdocumenten kan leveren; een tussenhandelaar geeft alleen het origineel of een kopie van de keuringsdocumenten van de fabrikant door, zonder wijziging en met een middel om het product te herkennen, zodat product en document herleidbaar blijven, en mag op een kopie de oorspronkelijke hoeveelheid vervangen door de werkelijk geleverde.2
Zo helpen wij
Bij de projectstart leggen wij met u vast welk certificaattype elk materiaal nodig heeft en hoe u het aan het werkstuk koppelt; tijdens het project bewaken we dat de certificaten in het dossier terechtkomen. Hoe dat gaat, leest u op de dienstpagina's Projectstartcontrole en Projectbegeleiding; hoe u de koppeling eenvoudig houdt, in het artikel over traceerbaarheid.
Bronnen
Getoetst aan Richtlijn 2014/68/EU, controle november 2026, gecontroleerd door WeldingSynergy
Ziet u een fout in deze tekst? Laat het ons weten via het contactformulier.

Projectbegeleiding en lasinspectie
Lastechnisch toezicht tijdens het project — van startcontrole tot opleverdossier
Projectstartcontrole
Een nieuw project, een nieuwe klant, nieuwe eisen. Vóórdat de eerste las wordt gelegd, controleren wij of alles wat het project aan lastechniek vraagt er ook werkelijk is: eisen, lasmethoden, lassers en materiaal.
Projectbegeleiding en lasinspectieProjectbegeleiding
Tijdens een project komen de lastechnische vragen op het moment dat er geen tijd voor is. Met projectbegeleiding heeft u iemand die ze beantwoordt en die bewaakt dat het dossier meegroeit met het werk.
