Lasbaarheid en staalsoorten: wat zegt S355J2 over hoe ik het moet lassen?
S235, S355J2, S460ML: de code van een staalsoort zegt hoe sterk het staal is, hoe taai bij kou en hoe het is gemaakt — en daarmee hoe het zich laat lassen.
Wie de code kan lezen, weet vooraf of hij moet voorwarmen, welke kwalificatie hij nodig heeft en waar het mis kan gaan.
Wat lasbaarheid is
Lasbaarheid (ook lasgeschiktheid; in het Engels weldability) is de mate waarin een materiaal zich onder gewone werkplaatsomstandigheden laat lassen tot een verbinding die doet wat het ontwerp vraagt, zonder scheuren en zonder onaanvaardbaar verlies van sterkte of taaiheid. Zij is geen vaste eigenschap van het materiaal alleen: dikte, naadvorm, voorwarmen, warmte-inbreng en toevoegmateriaal bepalen mee. Een staalsoort (ook staalkwaliteit, staalgrade of staalaanduiding; bijvoorbeeld S355J2 volgens EN 10025-2) is een staal met een vastgelegde samenstelling en vastgelegde mechanische eigenschappen, zodat constructeur, inkoper en lasser over hetzelfde praten.
Hoe u de aanduiding leest
In de reeks EN 10025 staat de S voor constructiestaal en het getal voor de minimale rekgrens in N/mm² bij de kleinste dikte: S235, S275, S355, S420, S460. De letters erna zeggen hoe taai het staal is bij lage temperatuur, gemeten met de kerfslagproef: JR haalt 27 J bij +20 °C, J0 bij 0 °C, J2 bij −20 °C; K2 haalt 40 J bij −20 °C. Hoe lager de temperatuur waarbij het staal nog taai is, hoe beter het bestand is tegen brosse breuk, en hoe strenger de eisen die een ontwerpnorm aan de staalkeuze stelt. Wat daarna komt, zegt hoe het staal is gemaakt. Lees daarbij twee dingen apart. Een toevoeging met een plusteken is de leveringstoestand: +N voor normaalgegloeid of normaliserend gewalst, +AR voor gewalst zonder nabehandeling. S355J2+N is dus constructiestaal uit EN 10025-2 dat in die toestand is geleverd. Een N of M direct achter het getal hoort bij de naam van de staalsoort zelf: S355N is een normaalgegloeid fijnkorrelstaal uit EN 10025-3, S355M een thermomechanisch gewalst fijnkorrelstaal uit EN 10025-4; een L erachter, zoals in S460ML, staat voor taaiheid tot −50 °C. S355J2+N en S355N lijken op elkaar, maar het zijn twee staalsoorten uit twee normen, elk met eigen eisen aan samenstelling en taaiheid. De manier van maken telt mee bij het lassen: thermomechanisch gewalst staal verdraagt minder warmte-inbreng en mag niet zomaar met de brander worden gericht, en valt boven een rekgrens van 360 N/mm² in een andere materiaalgroep dan normaalgegloeid staal met dezelfde sterkte.
Voor de lasbaarheid is het koolstofequivalent de belangrijkste maat: een getal dat uit de samenstelling berekent hoe snel het staal hard en scheurgevoelig wordt. EN 10025-2 stelt per staalsoort en dikte een maximum aan het koolstofequivalent, voor S355 bijvoorbeeld 0,45 bij dikten tot 30 mm; het werkelijke getal van uw charge staat op het materiaalcertificaat. Hoe u er de voorwarmtemperatuur uit afleidt, leest u in de artikelen over het koolstofequivalent en over voorwarmen.
De S met de minimale rekgrens; de kerfslagklassen JR, J0, J2 en K2 met 27 J bij +20, 0 en −20 °C en 40 J bij −20 °C; het maximale koolstofequivalent per staalsoort en diktebereik.1
Wat dit voor uw werkplaats betekent
Drie dingen volgen uit de code. Ten eerste de kwalificatie: S235 en S355 vallen in andere subgroepen van materiaalgroep 1, en S460 als fijnkorrelstaal weer in een andere; uw lasmethodekwalificatie moet de groep dekken. Ten tweede de voorbereiding: hoe hoger de sterkte en de dikte, hoe eerder voorwarmen, een lage waterstofklasse van het toevoegmateriaal en een beheerste warmte-inbreng nodig zijn. Ten derde het toevoegmateriaal: de sterkte en de taaiheid van het lasmetaal moeten bij het basismateriaal passen — een draad voor S355 maakt van een S460-verbinding geen S460. Roestvast staal en aluminium hebben elk hun eigen regels; voor roestvast staal leest u die in het artikel over kleurvorming en corrosie.
Zo helpen wij
Bij een nieuwe staalsoort of een hogere sterkteklasse bepalen wij met u wat er verandert in kwalificaties, voorwarmen, toevoegmateriaal en lasmethodebeschrijvingen, en organiseren we de lasmethodekwalificatie als die nodig is. Hoe dat gaat, leest u op de dienstpagina's Lasmethodekwalificatie en Lasproces-scan.
Bronnen
- Bron: EN 10025-2, de aanduiding van de staalsoorten en de tabel met de maximale koolstofequivalentwaarden. ↩ 1
Getoetst aan EN 10025-2:2019, controle november 2026, gecontroleerd door WeldingSynergy
Ziet u een fout in deze tekst? Laat het ons weten via het contactformulier.

Lasproces verbeteren
Waar tijd, materiaal en kwaliteit weglekken — van scan tot ingevoerde verbetering
Lasmethodekwalificatie
Aantonen dat uw manier van lassen een deugdelijke las oplevert: van scope tot kwalificatierapport, met een goed voorbereid en geoefend proefstuk.
Lasproces verbeterenLasproces-scan
Weet u dat er meer in uw laswerk zit, maar niet waar? Een dag meekijken aan de las en in de werkvoorbereiding laat zien waar tijd, materiaal en kwaliteit weglekken.
